Voor mensen die soms te veel nadenken,

Ik wil graag via deze brief duidelijk maken, dat communicatie op prijs wordt gesteld. Waarschijnlijk heb jij als mens toch wel een bepaald idee in je hoofd. Gedachtes en meningen. Jij kent jezelf beter, dan wie dan ook. Soms moet je wel even de tijd er voor nemen om er bij stil te staan.

Wie ben ik? Wat wil ik? Wat doe ik hier? Eigenlijk zijn er gigantisch veel vragen, die vaak ook nog eens onbeantwoord blijven. Is dat erg? Is het belangrijk om overal een antwoord op te hebben? Of mag ik ook gewoon voelen, dat iets juist is of niet. Je kunt, door er zoveel over na te denken, of iets goed of fout is jezelf steeds dieper laten vallen. Er komen steeds meer vragen. Je hoopt door jezelf een andere vraag te stellen, toch achter het juiste antwoord te komen.

Maar hoe moet dat dan met de rest van de wereld? Ze voelen wel dat er iets niet klopt, dat er iets mis is. Alleen weten niet hoe ze je kunnen helpen. Ze hebben het beste met je voort. Je ziet ze alleen niet staan, omdat jij constant met jezelf bezig bent. Jij wilt het antwoord weten op vragen. Misschien weet iemand anders het antwoord wel. Accepteer hulp, sta open voor een gesprek en je komt een stuk verder.

Want zoals ik al zei, een beetje mens loopt rond met de eerder gestelde vragen. Je bent niet alleen. Deel daarom je ervaringen, je belevingen. Je ziet op dit moment door al je zorgen de realiteit niet meer. Een gesprek kan je weer laten zien. Het kan je helpen om weer een klein beetje uit het dal te komen en misschien zie je als je vooruit kijkt al een lichtpuntje.

Wij zijn mensen, niet bedoeld om alleen door het leven te gaan. We hebben elkaar nodig om er wat van te maken en om te overleven. Het is niet erg als je vragen hebt of als je een keer ongelukkig bent. Wees alleen duidelijk over wat je voelt, zodat er geen misverstanden ontstaan.

Toon begrip, communiceer en leef!

Groetjes,

Rosan

Volgende keer weer wat leuks en wat lichts.

Ik heb steeds meer het idee, dat de rollen worden omgedraaid. Het was toch zo dat vrouwen niet duidelijk zijn? ‘Nee’ zeggen, maar ‘ja’ bedoelen. Ik leef nu 20 jaar en 363 dagen op deze aardbol en leef vooral in een mannenwereld.

Misschien zijn mannen altijd wel heel onduidelijk geweest, maar hebben wij vrouwen daar nooit zo opgelet. Wij waren daar niet zo mee bezig. Vrouwen mochten toch nooit ergens tegen ingaan, daarom werd alles geaccepteerd.

Mannen zijn gevoelig en kunnen net zo veel zeuren als vrouwen. Wel denk ik dat dit ook te maken heeft met onze cultuur, de Nederlandse cultuur. Ik denk serieus dat deze bestaat. Als ik wat te zeuren heb, heb ik een man nodig die mij tot rust brengt en die niet als een wanhopige man met mij mee gaat zitten huilen, omdat hij hetzelfde voelt. Brrr…

Mannen zijn veel meer aan het afwachten tot dat een vrouw op hun af stapt. Mannen willen namelijk eerst zekerheid. Dit is toch echt een puntje wat ik erg jammer vind. Hoezo zekerheid? Tegenwoordig zijn we nergens zeker van. Je moet ervoor gaan als je iets wilt! Misschien gaat het mis, maar daar leren we weer van. We moeten niet zo bang zijn. Ik merk van vrouwen, absoluut niet allemaal, dat ze meer durven. Studeren, ondernemen, daarnaast nog een gezin hebben. Het is een uitdaging. Mensen die van uitdagingen houden, trekken mijn aandacht. Mensen die op zoek gaan naar iets nieuws, het onbekende.

Vrouwen kruipen langzamerhand steeds meer uit hun schulp, willen niet meer afhankelijk zijn van de man. Zelfstandig zijn is heel belangrijk in deze tijd. Je bent nooit zeker van het nu, morgen kan alles anders zijn. Het belangrijkste is, is dat je in ieder geval jezelf kan redden.

Misschien ben jij een man en lees je dit en ben je het totaal niet met mij eens. Dan ben ik blij, dat er nog mannen bestaan zoals jij. Wij vrouwen hebben jullie namelijk nodig.

50 dingen klein tot groot; een kopje thee, hilarische vlogs, mooie muziek, dansen op de muziek voor de spiegel met een borstel als microfoon, tv series, verhalen, cabaret, geur kaarsen, snoepjes, zon, warmte, slagroom, aardbeien, vogeltjes, fotografie, fotograferen, lezen, leren, uitdagingen, discussies, nadenken, Jip en Janneke, nieuwigheid, gadgets, computers, kleur, bloemen, italiaans eten, aziatisch eten, uilen, zingen, schreeuwen, gitaar spelen, hoedjes, mutsjes, naar mensen kijken die iets winnen, wordfeud, instagram, een mooie opgeruimde kamer, geen afwas hebben, koffie, familie, vrienden, just dance, een voldoende halen, vuurwerk, kittens, lachende baby’s, het vallen van een achterlijk kabinet, notitieboekjes.

Dit zijn 50 dingen die mij gelukkig maken, maar soms besef ik dit eigenlijk niet goed. Ik dacht: schrijf het eens op! Bij deze. Want voor mij en misschien voor nog meer mensen:

You make your own happiness

ps:
OOH WOAUW dit kopje is geweldig!

Is het normaal, ontevreden te zijn?

Is het normaal, om te twijfelen?

Is het normaal, om te piekeren?

Is het normaal, nare dingen te onthouden?

Is het normaal, jaloers te zijn?

Is het normaal, te denken dat je nooit perfect zal zijn?

Is het normaal, dat het moeilijk is zoiets te accepteren?

Ik denk dat, dit wel normaal is. In een bepaalde mate dan.

Alleen ben ik het er niet mee eens, dat zoiets normaal is.

Nee, dit is geen blog over mijn goede voornemens of een verhaal over hoe 2011 voor mij was. Ik word er een beetje moe van. Mensen die ik nooit spreek wensen mij ineens een gelukkig nieuw jaar. Het heeft helemaal geen betekenis.

Ook goede voornemens zijn totaal niet handig voor een nieuw jaar! Denk er maar eens over na. Je zuipt je helemaal kapot, slaapt niet of veel te weinig. Dan moet je op 1 januari direct beginnen met de goede voornemens, dan is het nog vers. Alleen ben je verschrikkelijk brak, je bent nergens toe in staat. Je kan geen nieuwe energie uit eten halen, omdat je alle oliebollen nog aan het verteren bent. Op het moment dat je dan 1 januari niet direct aan je goede voornemens begint is het van, “oh dan begin ik morgen wel!”. Dan val je gelijk weer in je oude patroon, het uitstellen van taken. Dit is het moment dat je al op dag 2 van het nieuwe jaar weet, dat je voornemens mislukken. Nee, geen goede voornemens meer voor mij.

Het prachtige meisje